Hai cineastas que filman o mundo para entendelo, e hai quen, como Marie Losier, o filma para salvalo da solemnidade. Conceder o Premio Especial Curtocircuíto Atlas á súa traxectoria non é só un acto de xustiza poética; é unha celebración do cinema entendido como un espazo de xogo, disidencia e amor absoluto. Ao longo das últimas décadas, Losier construíu unha das filmografías máis abraiantes, libres e conmovedoras da vangarda contemporánea, convertendo o celuloide nun tecido vivo onde a realidade se suspende para dar paso á fantasía.